Toeval bestaat niet

Toeval

In toeval geloof ik niet, dingen die gebeuren omdat het zo moet zijn. Ook al ben ik de eerste die roept dat is toevallig, stiekem diep van binnen denk ik dan, nee zie je wel, het is weer zover, dit moest gewoon zo zijn.
Zo ook de kennismaking die ik met mijn maatje had. Omdat ik volledig afgekeurd ben,maar zelf vind dat ik nog best wel wat kan, heb ik besloten vrijwilligerswerk te gaan doen. Als ik voorzichtig wat ga doen, moet het goed komen! Het is ook best af en toe saai en eenzaam om in je eentje thuis te zitten, zeker na mijn dienstverlenende beroep, waar ik altijd met anderen aan het praten was.


Dus ik had me goed voorbereid, en besloten om bij het Humanitas maatjes project te beginnen. Een keer in de twee à drie weken met iemand met een licht verstandelijke beperking wat leuks gaan doen. Na aanmelding, kennismaking en basiscursus was het zo ver dat ik mijn maatje ging ontmoeten. Leuk, maar ook wel een beetje spannend. De klik moest er wel zijn, anders was het voor beiden niet leuk.


Samen met de coördinator van Humanitas had ik afgesproken om bij mijn maatje thuis kennis te maken. Leuk, het voelde gelijk vertrouwd aan. Zij had er ook heel veel zin in om samen leuke dingen te doen, alles dat ik opnoemde vond ze leuk, dus dat moest vast goed komen.

Ze had heel veel bekers op de kast staan van karaoke wedstrijden die ze gewonnen had, en toen ik daar naar ging kijken, zag ik een bekende foto staan van jonge meisjes. Ineens viel bij mij het kwartje. Ze was de zus van iemand die ik had leren kennen toen ik een jaar of 18, 19 was! Hoe leuk, en hoe makkelijk, het gesprek ging daarna bijna vanzelf. Bijzonder of toevallig, of had het gewoon zo moeten zijn…


Geloof jij in toeval, of ben je gewoon heel erg nuchter?

(wat ik eigenlijk ook ben)

You May Also Like

Zusje

Bucketlist

Affirmaties

Appeltaart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *