Desie

Toen Sita 3 jaar was, besloten we dat het weer leuk was om een katje erbij te nemen. Een kitten, zodat Sita kon wennen, en de kitten ook. We hadden rond gekeken wat we wilden, en hoorden via mijn man zijn werk dat er op een manege kittens waren die oud genoeg waren om weg te gaan. Bij aankomst bleek dat er nog 2 vrouwtjes waren, allebei gecypert, maar de ene echt veel mooier als de ander, prachtig grijs, en ook wat meer contact zoekend als de ander.

Desie

Dat was dus degene waar we voor kozen, maar toen vroeg ik wat ze met de andere ging doen. Ach zei ze, niemand wil die, ze heeft een ontstoken oogje, dus die laten we inslapen. Meteen draaide ik me om en zei dan wil ik ze allebei!

Desie en Doenja

Daar kregen we geen spijt van, ze hielden elkaar bezig en waren echt een twee-eenheid. We noemden ze Desie en Doenja. Helaas werd Doenja na een half jaar bij ons achter aangereden. En dat heeft Desie volgens ons gezien, want sindsdien gedroeg ze zich heel anders.
Het lijkt ook af en toe wel of ze zelf ook een klap gekregen heeft.

Ze is heel erg mager, maar eet als een bouwvakker. Van alle drie de katten krijgt ze het meest te eten, terwijl ze het magerste van alledrie is.
Het is ook echt een allemansvriend, iedereen die een aai aan haar geeft, of gewoon aandacht voor haar heeft vind ze leuk. Vooral op kinderen is ze gek.

Schuurkatje

In de winter zit ze eigenlijk altijd binnen, maar zodra het voorjaar wordt wil ze weer naar buiten en dan zie je haar alleen om te eten. Afgelopen voorjaar was dat best een dingetje. Iedereen werkte thuis, en dan zagen ze haar ineens, want normaal valt dat niet op omdat ze werken. Nu hoorden we mensen zeggen, wat zielig, zo mager, het is vast een schuurkatje. En dan kreeg ze weer melk of eten, wat ze graag opdronk of at.

Toen ben ik maar eens gaan vertellen dat ze al 11 jaar onze kat was. Want sommigen wilden haar gelijk op Facebook zetten als gevonden kat. Er waren zelfs mensen die haar mee wilden nemen, en naar het asiel brengen. Gelukkig hebben we een buurvrouw die dat ook een beetje in de gaten houdt, ze is al twee keer op mensen afgestapt om te zeggen dat het geen kitten is, dat ze goed verzorgd wordt, en dat ze van ons is.

Leuk ook als je buiten bent en je hoort kinderen haar naam roepen, om haar te aaien of met haar te spelen. Want ondanks haar leeftijd, elf, speelt ze nog steeds heel graag met een grassprietje.

Hebben jullie katten?

You May Also Like

Izzy

Labrador Sita

Mijn rode kater

Onze rode kater

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *