MS (Multiple Sclerosis)

Maandag 20 juli 2015 zal ik niet snel vergeten. Precies een week voor we naar Australië zouden gaan. Mijn benen deden eigenlijk al het hele weekend gek, ik kon niet fatsoenlijk lopen, ik leek wel zat. En die maandag weigerde mijn linkerhand.


Ik was op tijd uit bed,vind het altijd leuk om mijn man nog even uit te zwaaien voor hij gaat werken. Zo ook die dag.Mijn man ging weg en ik pakte nog een bakje thee. Het zakje waar de thee inzat nam ik mee naar de tafel, maar liet het vallen, terwijl ik dacht dat ik het vast had. Dus ik zet mijn thee met rechts neer en buk om het zakje met links op te pakken.En dat lukte niet.


Op dat moment dacht ik nog nergens over, behalve de dokter bellen, en uitleggen van mijn been en arm, want over een week zouden we gaan vliegen en je kon nooit snel daar terecht. Mijn verbazing was heel groot dat ik direct moest komen, huh hoezo? Dus gelijk mijn man gebeld, die nog in de auto op weg naar zijn werk zat, of hij kon omdraaien, want ik kon niet eens lopen of fietsen.

De huisarts riep ons gelijk toen we binnenkwamen, en ik moest er op dat moment nog steeds om lachen. Vond het eigenlijk grappig zoals ik liep en dat ik geen grip had. Dacht alleen maar fiks het, want volgende week begint mijn droomreis. Zoals altijd bekeek ik het heel positief.
Eenmaal binnen moest ik wat testjes doen zoals voet voor voet over een lijntje lopen, hoe dan? Ik leek echt zo dronken! En daarna mijn armen uitstrekken, ogen dicht, en met mijn rechterarm mijn linkeroog aanraken. Ik moest daarom grinniken, deed mijn ogen open en zag mijn arm ergens in de lucht zweven, terwijl ik zeker wist dat ik het goed deed. Nog steeds lachend riep ik nou ja, sorry maar dat doe ik even over. Toen het weer mis ging, zag ik dat de dokter al aan het bellen was met het ziekenhuis. Hij wist het op dat moment eigenlijk al vertelde hij later, maar hij heeft niets gezegd.


Onmiddellijk door naar het ziekenhuis, en eenmaal daar ging het razendsnel, testjes, scan, alleen een MRI kon niet gelijk. Om die reden ben ik opgenomen, want dan krijg je voorrang. En ik vond het allemaal prima, want je raad het al, ik moest op tijd thuis zijn voor onze reis.
Na de MRI op woensdag mocht ik op aandringen van mijn kant naar huis. Ik voelde dat het lopen beter ging, en ik wilde nog wat oefenen. Donderdag moest ik terugkomen, en oh ja zei de dokter, u moet ook uw man meenemen. Normaal als ik zoiets hoor, weet ik altijd gelijk hoe of wat, maar eerlijk, ik heb me geen moment zorgen gemaakt.Die donderdag waren wij de laatste op het spreekuur, en tijdens het wachten zag ik een poster van MS hangen. Nou zeg ik nog tegen mijn man, volgens mij heb ik MS. De dokter was heel serieus, ging van alles uitleggen wat hij in mijn hersens gezien had en ik dacht alleen maar, schiet op, maak me niet bang, wat is het nou.


Uiteindelijk vertelde hij dat ik niet moest schrikken, maar dat ik MS heb. Serieus dacht ik, dat had ik zelf ook al ontdekt…Zo dacht ik er toen over, en eigenlijk nog steeds. Ik sta heel nuchter en positief in het leven en iedere tegenslag heeft voor mij altijd een positieve, andere kant.


Kijken jullie ook zo makkelijk tegen negatieve dingen aan, of ben je meer negatief ingesteld?

You May Also Like

Lepeltheorie

Yoga

1 thought on “MS (Multiple Sclerosis)”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *